جلوه عشق

شادم و هر لحظه شادی با من است

شرط شادی از ته دل خندیدن است

پرتو عشقش در دل و جانم نشست

چون که عشق آمد همه جا گلشن است

دیده تاریک ما در شمع جانان نور یافت

نور جان را ،آتش سوختن و ساختن است

شادی آید از اندرون هر صاحبدلی

چهره زیبای عاشق در باهم بودن است

ساقی اینجاباده وصلِ مدامم می دهد

جام می در شست نازش در چرخیدن است

دامن صحرا پر از لاله و ریحان شده

سبزه ، مست بوی نسترن با سوسن است

آن رقیبان ره نیابند در اسرار ما

جای اغیار نیست و نه جای دشمن است

در راز هستی همه سرگردانند و مست

کفر و ایمان ، در اندیشه هر برهمن است

نور امید آمده ، از کران تا هر کران

طول موج انعکاسش در 1 تابیدن است

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و نهم شهریور ۱۴۰۲ ساعت 10:39 توسط الله حسین معظمی  |